สวัสดีครับ ผมคืออามโน ..

วันนี้ทำไมขึ้นหัวมาแปลกๆแบบนี้นะ ..

เพราะว่าวันนี้ที่ออมอช ยุงเยอะเหลือเกิน ..

นั่งนึกอยู่ว่า มันเกี่ยวกันยังไง ..

เอาล่ะนะ .. ให้รู้กันไปเลยว่าบล็อกนี้ เวิ่นจริงๆ ^^

ตั้งแต่เกิดมา ก็เพิ่งเคยรู้สึกอยากทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ อยากทำสิ่งนั้นให้มันเป็นจริง แบบจริงๆจังๆ ก็คราวนี้แหละ .. (งงกับบรรทัดนี้มั้ย?)

สิ่งที่เราฝันมานาน วันนี้ขอลองดูอีกซักตั้ง ว่าตัวเราจะไหวมั้ย

เราจะแน่จริงอย่างที่คิดไว้หรือเปล่า

เราจะทำได้หรือไม่

ต้องคอยดู!

Beard แปลว่า เครา .. แต่วันนี้ จะมาบ่นเรื่อง “หนวดและเครา” .. หรือว่า “เคราและหนวด” ดี??

ภาพจาก http://www.mandysmoon.com/

เป็นเรื่องปกติของชายทุกคน ที่ต้องมีหนวดเคราขึ้นเมื่อโตเป็นหนุ่ม .. แต่จะมากจะน้อยก็แล้วแต่คน .. ญ ก็มีเหมือนกันนะ แต่ไม่เยอะเท่า
สำหรับดช.อามโน จำไม่ได้เหมือนกันว่าหนวดเส้นแรกของชีวิต ขึ้นมาตอนอายุเท่าไหร่ .. แต่ก็คงประมาณมัธยมน่ะแหละ
โกนหนวดด้วยมีดโกนหนวดครั้งแรก จำได้แม่น ว่าเป็นตอนม.4  ครั้งที่สอง ตอนม.5 รึไม่ก็ 6 นี่แหละ .. ห่างขนาดนั้นเชียว
คือม.4 น่ะ หนวดยังไม่ค่อยมี เลยอยากให้มันมี (ไม่รู้ตอนนั้นเอาไรคิด) ก็เลยโกน .. อืม แล้วมันก็หายไปเลย หายไปอย่างนาน

รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนปีหนึ่ง ตอนอยู่หอใน .. หนวดเริ่มขึ้นเยอะละ ใช้มีดโกนหนวดบ่อยขึ้น .. ถ้าใครโกนบ่อยๆ จะรู้ว่ายิ่งโกน แม่งยิ่งแข็ง
แข็งเป็นตออ่ะ .. สำหรับดช.อามโน เริ่มรู้สึกได้ว่าหนวดเริ่มเป็นเส้นแข็งๆละ ก็มานั่งนึกว่าจะเอายังไงดี ขี้เกียจโกนแม่ง

สำคัญกว่านั้น คือโกนหนวดทีไร หน้ามันจะเกลี้ยงๆแปลกๆ .. รู้สึกเรียบร้อยผิดหูผิดตา แต่ว่า ดช.อามโนไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ .. คือมันเรียบร้อยเกินไป
ก็เลย ตัดสินใจ เลิกโกนหนวด (ด้วยมีดโกนหนวด) นับตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา .. เปลี่ยนมาใช้กรรไกรเล็กๆ เล็มๆแทน ให้มันเหลือแพลมๆออกมาหน่อย
แต่ก็ไม่เคยปล่อยให้มันยาวจนสังเกตได้ .. ยาวนิดๆ ก็เล็มๆซะ (เหมือนแพะเล็มหญ้า) .. ไม่ต้องเสียเวลาโกน ไม่ต้องมี aftershave และก็ไม่ต้องได้แผลฟรีด้วย(ในบางครั้ง)
ซึ่งวิธีใช้กรรไกรเล็กๆเล็มๆเอาแบบนี้ ได้มาจากพี่อู๋ลิง .. ซึ่งตอนนั้น พี่อู๋ลิงไม่ได้ตั้งใจใช้กรรไกรหรอก (คิดว่านะ) เพราะพี่แกก็โกนหนวดตลอด

เคยคิดจะไว้เครานะ .. ตอนปีหนึ่งน่ะแหละ โกนหนวดที ก็โกนเคราด้วย อยากให้มันงอกออกมา (ตอนนั้นยังไม่มี)
พอมาถึงตอนนี้ เริ่มขี้เกียจละ เพราะตัดยากกว่า

มีเท่าที่มีอยู่ตอนนี้ก็พอละมั้ง ไม่อยากให้มาก-น้อยไปกว่านี้ละ .. ไม่อยากจะคิดเลย ถ้าอนาคต ต้องโกนหนวดทุกๆสองสามวัน
ชีวิตลำบากน่าดู .. ต้องพยายามไม่ให้เป็นแบบนั้น

;)

It is so easy to see
Dysfunction between you and me
We must free up these tired souls
Before the sadness gets us both

I tried and tried to let you know
I love you but I’m letting go
It may not last but I don’t know
Just don’t know

If you don’t know then you can’t care
And I show up but you’re not there
But I’m waiting and you want to
Still afraid that I will desert you

Everyday with every word whispered
We get more far away
The distance between us makes it so hard to stay
But nothing last forever but be honest, babe
It hurts but it may be the only way

A web that’s warm with memories
Can heal us temporarily
The misbehaving all it makes
The ditch between us so damn deep

Built a wall around my heart
Never let it fall apart
Strangely I wish secretly
It won’t fall down while I’m asleep

But we have not hit the ground
Doesn’t mean we’re not still falling
I want so bad to pick you up
But you’re still too reluctant to accept my help

What a shame
I hope you find somewhere
To place the blame
But until then the fact remains

Title: Nothing Lasts Forever
Artist: Maroon 5
Album: It Won't Be Soon Before Long

ช่วงนี้ฟังเพลงนี้บ่อย ถึงบ่อยที่สุด .. ฟังแทบทุกชั่วโมง
ไม่รู้เพราะอะไร .. แต่ชอบจัง

ประกาศๆ

ดช.อามโน ย้ายบล็อกจาก monkeyarmno.com ไปที่ armno.in.th เรียบร้อย(ตั้งแต่วันอาทิตย์)แล้ว(มั้ง)

อย่างที่เคยเกริ่นๆไว้ ว่าอีกหน่อยอาจจะย้ายบล็อกจากมังกี้อามโน สู่ชื่อใหม่ที่ดีกว่า (รึเปล่า) .. เอาเป็นว่า ดูดีกว่าก็แล้วกัน

ที่สำคัญกว่าทุกสิ่งทั้งหมดทั้งมวลคือ ราคาถูกกว่านั่นเอง .. เอาเป็นว่า ขอสรุป มังกี้อามโน จะกลายเป็นเพียงตำนาน (ที่ยังมีชีวิต, ที่ยังกวนตีนด้วย)

อีกภายใน 2 เดือนข้างหน้า หลังจากนั้น บล็อกของดช.อามโน จะมีเพียงบล็อกเดียว คือ ArmNo.in.th

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

อามโน ฮายาเดสมีราโน่ คุปตาฟี อันโนน
CEO, CIO of AHM Co., LTD.
Thailand

ปล. จริงๆมีเรื่องมากมาย แต่ว่าไม่มีอารมณ์พิมพ์ตอนนี้ว่ะ หิวววว .. ความหิวทำให้ลืม

เห็นบล็อกนี้ของเพื่อนเมศ พูดถึงอนาคตหลังเรียนจบ .. ย้อนกลับมาคิดถึงตัวเองเหมือนกัน ของเราล่ะ แบบไหน ..

เรียนจบเหรอ?? .. คิดไว้อย่างเดียว ทำงานที่เชียงใหม่ .. เท่านั้น only ตัวใหญ่ๆ .. เป็น Web Programmer, Programmer, Freelance หรืออะไรก็ได้

โน กทม. แน่นอน .. ไม่ชอบ เบื่อ ไม่ม่วน

ตอนฝึกงาน เจ้านายบอกว่า ถึงแม้ไม่ชอบกรุงเทพ ก็อย่าเพิ่งไปตีกรอบให้ชีวิตตัวเอง .. วันนึงเราอาจจำเป็นต้องไปอยูกรุงเทพฯจริงๆก็ได้

จริงอยู่ กรุงเทพฯเป็นเมืองหลวง คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องไปบ้าง .. แต่จะให้ไปอยู่ยาวๆ ไม่เอาด้วยหรอก

(เป็นศิลปินอีกแล้ว) .. ไม่อยากไปใช้ชีวิตอยู่อย่างไม่มีความสุข .. จริงๆแล้วกทม.ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นหรอก เพียงแต่ดช.อามโน ไม่ชอบเท่านั้นเอง

เป็นความคิด และนิสัยส่วนตัวน่ะ …

..

ถ้าไม่ได้งานที่เชียงใหม่ ก็คงกลับบ้าน .. เป็น freelance ที่บ้านดีกว่า

จริงๆแค่มีเน็ต อยู่ที่ไหนก็หาตังได้หมดแหละ

^^